“ΗΡ.Υ.Δ.Α. Σύλλογος Στήριξης Δικαιωμάτων Ατόμων με Αυτισμό Ηρακλείου”
Το κείμενο :
“Υπάρχουν γονείς παιδιών με αυτισμό που, φτάνοντας στο σχολείο, στο κδαπ ή στο κδηφ ΑμεΑ μπορεί να ακούσουν μέσα σε λίγα λεπτά:
«Σήμερα δυσκολεύτηκε πολύ.»
«Σήμερα φώναζε.»
«Σήμερα δεν ήθελε να μπει στην τάξη/αίθουσα.»
«Σήμερα αναστάτωσε το μάθημα/την ροή.»
«Σήμερα έκανε αυτό…»
«Σήμερα έκανε εκείνο…»
Από εκπαιδευτικούς.
Από άλλους γονείς.
Από ανθρώπους που θεωρούν ότι πρέπει οπωσδήποτε να μεταφέρουν κάθε δύσκολη στιγμή της ημέρας.
Σταματήστε.
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς είναι να είσαι αυτός ο γονιός;
Πόσες αγωνίες κουβαλά ήδη;
Πόσες φορές έχει ακούσει τί «δεν πήγε καλά»;
Πόσες φορές έχει χρειαστεί να εξηγήσει, να υπερασπιστεί, να ανησυχήσει, να αναρωτηθεί αν το παιδί του είναι αποδεκτό;
Ο γονιός δεν είναι σάκος του μποξ.
Και το παιδί με αυτισμό δεν είναι ένα παιδί για το οποίο όλοι πρέπει να έχουν κάτι αρνητικό να σχολιάσουν.
Φυσικά και υπάρχουν στιγμές που η οικογένεια πρέπει να ενημερωθεί.
Αλλά η ουσιαστική ενημέρωση είναι άλλο πράγμα.
Γίνεται με διακριτικότητα.
Με σεβασμό.
Από τον κατάλληλο άνθρωπο.
Και κυρίως, με σκοπό να βοηθήσουμε το παιδί.
Όχι σαν καθημερινός απολογισμός αποτυχίας.
Και κάτι ακόμη:
Αν βλέπετε όλα όσα δυσκόλεψαν το παιδί, μπορείτε να δείτε και όσα κατάφερε.
Μπορεί σήμερα να φώναξε.
Ίσως όμως κατάφερε να ηρεμήσει πιο γρήγορα.
Μπορεί να δυσκολεύτηκε στο μάθημα.
Ίσως όμως προσπάθησε να συμμετάσχει.
Μπορεί να απομακρύνθηκε από την ομάδα.
Ίσως όμως λίγη ώρα αργότερα επέστρεψε μόνο του.
Αυτά τα λέμε στους γονείς;
Τους λέμε ποτέ:
«Σήμερα προσπάθησε πολύ.»
«Σήμερα τα κατάφερε σε κάτι που μέχρι χθες τον δυσκόλευε.»
«Σήμερα είχε μια όμορφη στιγμή.»
«Σήμερα χαμογέλασε.»
Γιατί ένας γονιός παιδιού με αυτισμό δεν χρειάζεται άλλον έναν άνθρωπο να του απαριθμήσει τις δυσκολίες.
Τις ξέρει.
Τις ζει.
Χρειάζεται συνεργάτες.
Χρειάζεται ανθρώπους που παρατηρούν όχι μόνο το δύσκολο, αλλά και την προσπάθεια.
Χρειάζεται ένα σχολείο και μια κοινότητα που δεν βλέπουν το παιδί του ως «πρόβλημα προς σχολιασμό».
Τα παιδιά μας δεν χρειάζονται περισσότερους σχολιαστές.
Χρειάζονται περισσότερους ανθρώπους που προσπαθούν να τα καταλάβουν.
