Πείραμα μονιμότητας αντικειμένου -Object Permanence (Jean Piaget 1932-35)
Επιμέλεια : Το Τμήμα Ψυχολογικής και Εργοθεραπευτικής υποστήριξης Κέντρου ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
«Μονιμότητα Αντικειμένου» είναι η κατανόηση ότι ένα αντικείμενο συνεχίζει να υπάρχει ακόμη κι όταν δεν το βλέπουμε
Ο Piaget εφάρμοσε αυτό το πείραμα για να διερευνήσει την ηλικία που εμφανίζεται αυτή η δεξιότητα
Το πείραμα
Ο ερευνητής δείχνει στο βρέφος ένα παιχνίδι
Το κρύβει κάτω από ένα πανί ή πίσω από ένα αντικείμενο
Παρατηρεί αν το παιδί θα προσπαθήσει να το βρει
Τα αποτελέσματα
Ανά ηλικία διαπιστώθηκαν τα εξής :
0–6 μηνών: Δεν ψάχνουν το αντικείμενο. Όταν απομακρυνθεί από κπροστά τους είναι σαν να μην υπάρχει (σαν να «εξαφανίστηκε»)
6–12 μηνών: Αρχίζουν να το ψάχνουν, αλλά κάνουν το λεγόμενο
σφάλμα Α-όχι-Β (A-not-B error) (αν το βάλουμε κάτω από μία πετσέτα και το μεταφέρουμε μπροστά στα μάτια του μωρού στο 2ο, ψάχνουν στο παλιό σημείο)
12–18 μηνών: Κατανοούν πλήρως ότι το αντικείμενο υπάρχει ανεξάρτητα
Τι μάθαμε από το πείραμα
Το πείραμα έδειξε ότι η μονιμότητα αντικειμένου αναπτύσσεται σταδιακά
Είναι βασικό βήμα για τη μνήμη, τη σκέψη και την κατανόηση του κόσμου
Εξηγεί γιατί τα μωρά κλαίνε όταν φεύγει η μητέρα (νομίζουν ότι «χάνεται»), κλαίνε όταν τους πάρουμε ένα αγαπημένο αντικείμενο (νομίζουν ότι έπαψε να υπάρχει) αλλά από την άλλη χαίρονται στο παιχνίδι «κου-κου-τσα»
Ηθικά διλλήματα του πειράματος
Δεν υπήρξε κάποιο ηθικό δίλλημα.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε το πείραμα στη Δ/νση
Πηγές :
– Jean Piaget (2005): “Η Ψυχολογία Της Νοημοσύνης”. Καστανιώτη
– Μ. Ουάντσγουερθ (2001): “Η Θεωρία του Ζαν Πιαζέ για τη γνωστική και τη συναισθηματική Ανάπτυξη. Τα θεμέλια του Κονστρουκτιβισμού”. Καστανιώτη
