Αλεξάνδρου Στράτος, Παπασταύρου Αναστασία, Καλύβας Χάρης, Βακάλη Αγάθη, Ζαφείρας Αργύρης, Κωστούρος Νίκος, Αρμένης Νίκος, Σφηνιαδάκη Μαρία, Τμήμα Εργοθεραπείας Προσέγγισης
Μύθος 1: «Οι αυτιστικοί άνθρωποι δεν έχουν συναισθήματα ή ενσυναίσθηση».
Αλήθεια: Ένα από τα μεγαλύτερα ψεύδη. Οι αυτιστικοί άνθρωποι έχουν συναισθηματική ενσυναίσθηση (συναισθήματα) και μπορούν να νοιάζονται βαθιά για τους άλλους. Συχνά όμως μπορεί να δυσκολεύονται στη γνωστική ενσυναίσθηση ή στην αναγνώριση ποιο συναίσθημα αισθάνονται (αλεξιθυμία).
Μύθος 2: «Ο αυτισμός συνεπάγεται νοητική αναπηρία».
Αλήθεια: Ο αυτισμός και η νοητική αναπηρία είναι διαφορετικές καταστάσεις, που μπορεί να συνυπάρχουν. Οι έρευνες αναφέρουν ότι ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 35-70% δεν αντιμετωπίζουν νοητική δυσκολία
Μύθος 3: «Οι αυτιστικοί άνθρωποι έχουν κάποια εξαιρετική ικανότητα».
Αλήθεια: Το «Σύνδρομο savant» ή «σύνδρομο του μικρού σοφού» όπου και απαντώνται στο αυτιστικό άτομο συγκεκριμένες ιδιαίτερα ανεπτυγμένες δεξιότητες, συναντάται στο 1-5% μόνο των αυτιστικών ατόμων και δεν αποτελεί χαρακτηριστικό του αυτισμού.
Μύθος 4: «Τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό».
Αλήθεια: Γίνεται μεγάλη συζήτηση για αυτό το θέμα, αλλά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) το έχει αποκλείσει. Οπότε οι επιστημονικές έρευνες δεν υποστηρίζουν αιτιώδη σύνδεση μεταξύ εμβολίων και αυτισμού.
Μύθος 5: «Η επιτυχία της υποστήριξης φαίνεται όταν το παιδί μοιάζει λιγότερο αυτιστικό».
Αλήθεια: Ουσιαστικοί στόχοι είναι η ευημερία, η επικοινωνία, η αυτονομία και η συμμετοχή, με σεβασμό στην ταυτότητα και στις ανάγκες του παιδιού. Δεν μπορούμε να αναγκάσουμε το αυτιστικό άτομο να ζει συνεχώς με ένα «masking φυσιολογικότητας». Επίσης ένας από τους βασικούς στόχους της υποστήριξης είναι η δημιουργία «φιλικών» προς τις δυσκολίες του ατόμου περιβαλλόντων (“autistic friendly environments”)
